Gelijk loon voor flexwerker vraagt om duidelijkheid én oplettendheid
Sipke Meindertsma in De Aannemer
De nieuwe wet voor flexwerkers is een nobel streven om gelijkwaardige beloning te realiseren. Maar het vergt ook een hoop geregel, dat veel druk legt op zowel aannemers als uitzend- en detacheringsbureaus. En nog belangrijker: de kostprijs voor flex wordt dusdanig hoog dat risico’s op de loer liggen. A1-verloning wordt erg interessant en daarmee moet je altijd dondersgoed opletten. Verder stimuleert duurdere flex de inhuur van zzp’ers. Dat brengt risico’s op schijnzelfstandigheid met zich mee, voorziet Sipke Meindertsma.
De gedachte om per 1 januari 2026 een gelijk speelveld te creëren, begrijp ik. Het is een opwaardering van die arbeidsvorm, en dat juich ik toe. De nieuwe cao voor infra en bouw geeft flexwerkers meer duidelijkheid, zij bouwen sneller rechten op. De arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten moeten gelijkwaardig zijn aan die van de inlener in een vergelijkbare functie. Voor ons betekent het: meer transparantie van de voorwaarden. En ook meer afstemming tussen de inlener en uitzender. Stel dat de opdrachtgever een dertiende of zelfs veertiende maand vergoedt voor de vaste medewerkers, moeten wij dat ook doen. Is het ontvangen van een kerstpakket onderdeel van de voorwaarden? Dan moeten wij dat ook bieden, of een bruto vergoeding.
Vragen over de praktische uitvoering
Om dit allemaal voor het nieuwe jaar geregeld te krijgen, kost veel tijd. Zowel voor ons als voor de opdrachtgevers. Niet iedereen is hier logischerwijs even blij mee. Daar komt bij dat de nieuwe cao de nodige vragen oproept over de praktische uitvoering. Want wat gaan we doen met de WIA-verzekering? Deze aanvulling op de wettelijke uitkering bij arbeidsongeschiktheid kan niet worden afgesloten door uitzendbureaus. Brancheverenigingen zijn nu druk bezig om hierover duidelijkheid te krijgen. Misschien nog belangrijker is de vraag of uitzendkrachten wel bij alle arbeidsvoorwaarden op gelijkwaardigheid zitten te wachten. Wat te doen met een auto van de zaak of een parkeerabonnement? Zit een flexwerker hier wel op te wachten?
Als gevolg van de nieuwe cao zal de inhuur van uitzendkrachten een stuk duurder worden. Gerekend vanaf de eerste loonsverhogingen en de toekomstige verhogingen gaat het om minstens 10 procent. Waar een schilder bijvoorbeeld eerst nog zo’n 48 euro kostte, zal dit straks dik 50 euro zijn. De kostprijs wordt dusdanig hoog dat inhuur van zzp weer interessanter wordt. Voor de grote bouwbedrijven gaat er niet zo veel veranderen, maar bij kleine bouwprojecten wordt de pijn straks voelbaar. De gemiddelde mkb’er wil flexibiliteit. Iedereen in vaste dienst nemen, is te risicovol.
Oppassen met A1-verloning
A1-verloning (waarbij buitenlandse krachten uit de EU voor maximaal 90 dagen mogen worden ingehuurd,) wordt zo heel aantrekkelijk. In principe is het legaal, maar je moet dondersgoed opletten. Er zijn constructies denkbaar om hier misbruik van te maken. Denk aan een situatie waarbij de gedetacheerden na 90 dagen even 1 dag het land uitgaan, om vervolgens weer 90 dagen hier te werken. Je moet erg alert zijn op dit soort situaties.
Verder maakt de duurdere flex de inhuur van zzp’ers weer interessant. Daardoor ligt schijnzelfstandigheid op de loer. Inleners moeten voor flexwerk aan bepaalde vergunningen voldoen, maar voor zzp geldt dat niet. De verwachte vlucht naar zpp brengt niet alleen bonafide maar ook malafide bedrijven in beweging. Eens te meer zou ik willen waarschuwen: ken je toeleveranciers! Dat zei ik deze zomer al, en zeg ik nu opnieuw. Zolang de Belastingdienst niet nadrukkelijk de bouw controleert, blijft dit een heet hangijzer.
